Ruimte

Ik wil de bron van verlangen

telkens vullen door de ruimte tussen ons even te vergroten.

Ik wil dagdromen over jou en je missen

zoals een wolkeloze hemel op zoek is naar de mysterieuze maan.

Ik wil de woorden voelen stromen

als een waterval die bruist en meedogenloos ververst

zoals de gevoelens die nergens ophouden

en moeiteloos telkens weer in mij beginnen.

Laat mij maar hunkeren naar je aanraking.

Naar je bewegingen en oogopslag.

Ik ren naar het licht en draag het dagelijks in mij mee.

Net als de zee wil ik drijven op het verlangen,

van een liefde die niet uitblust of dooft door de grauwe alledag.

Laat mij maar vragen en uitdagen, mijzelf vooral.

Zekerheid is de moordenaar van creativiteit en verbeeldingskracht.

Ik wil geloven dat onze verbeelding de brug is tussen jou en mij.

De ruimte die wij geven eerbiedigt het vuur dat wij aanbidden.

Deze taal van vertrouwen is zoals wij elkaar willen beminnen.

Telkens keer ik terug naar jou en ga ik ook weer naar de ruimte in mijzelf.