Eenvoud

Gisteren zag ik een documentaire over hoe wij door sociale media en sociale platforms worden geanalyseerd zodat men ons kan beinvloeden of manipuleren om dat te doen wat een grotere partij of persoon wil van ons om er zelf beter van te worden. Beangstigend en alertheid gevraagd. Ik ben steeds minder op sociale media en steeds meer in de natuur. Onbewust consumeren en met dichte ogen denken te kijken is niet aan mij besteed.

De dagen dat ik heel Nederland rondreed om iets na te jagen of mensen te ontmoeten die ik dacht te moeten vinden, zijn voorbij. Niet uit ongeïnteresseerdheid maar ontwikkeling vraagt leren van levenslessen en vooral openstaan voor nieuwe ervaringen die het bewustzijn oprekken. Het is niet buiten ons te vinden en het is niet te vinden in allerlei materialistische vormen zoals een huis, auto, geld, uiterlijk of aanzien. Dat is de gebakken lucht die vervliegt bij elke hap adem die we echt bewust nemen. Soms een pantser voor de innerlijke leegte of herinnering die ons zo kwetste die we voor eeuwig buiten de deur willen houden. We denken te zijn wat we bezitten of kunnen laten zien. Volgens mij is er aan de oppervlakte weinig te vinden dat ons werkelijk gelukkig maakt.

Waar gaat het dan wel om?

Eenvoud. Dat wat er elke dag is, wat zich vanzelf vernieuwd. De zon die opkomt, de gloed die ze verspreid over het landschap, de geur van vers gemaaid gras, de stilte die ons vergezeld als we rondlopen in natuurpracht, de dauwdruppels aan ranke bomen, de muziek van vogels die vliegen naar nieuwe oorden, de aanblik van twee zwanen die elk jaar terugkomen, de fenomenale luchten die openbreken en van pasteltinten verkleuren naar intense diepe gloed van heftig paar en rood, de tranen op wangen door geraaktheid, het spetteren van water uit fonteinen en watervallen, de terugkerende beweging van golven, een knipoog van vertrouwdheid en een gebaar zonder eis, de egoloze aandacht en zorgeloosheid van hond en kat, een knuffel die afstand verkleint en zorgen wegneemt, de blijheid en heelheid van een pasgeborene, de stilzwijgende verbondenheid tussen twee zielen, het open gesprek dat ons laat voelen dat we gehoord en gezien worden, de moedige stap die ons dichter bij onszelf brengt, de schoonheid die we ontdekken in onszelf en een ander.

Die eenvoud, daar gaat het volgens mij om in een leven dat we slechts eenmaal kunnen leven. Vandaar dat ik pleit voor bewustheid en zorgvuldige keuzes en doordacht handelen. Als we onze patronen van ziekte of dwang herkennen, dan kunnen we er afstand van nemen. De zachte tederheid in ons hart wordt er door vrijgemaakt. We hoeven niet mijlenver te reizen om te ontdekken waar het werkelijk om gaat. Verlies laat ons vaak zien waar het echt om gaat. Als we diep vallen dan kunnen we uiteindelijk onze eigen diepte leren kennen of onze angst om die diepte te ervaren. Indien we onszelf vragen durven te stellen die er toe doen, dan komen we bij antwoorden die ons dichter bij eenvoud brengen. De eenvoud die wij zelf ook zijn ook al maken we het onszelf vaak moeilijk en complex. De veroordeling die we over een ander vellen is de veroordeling over onszelf. Ik ben niet wie jij denkt dat ik ben, jij bent wie jij denkt dat ik ben. De ander is altijd de spiegel voor ons eigen ongemak of triggert de ervaring die we liever vergeten.

Onze conditionering is te deconditioneren. Zodra we menselijke processen willen begrijpen neemt de rust en tevredenheid in ons eigen proces van verandering toe. De complexiteit waarmee we ons leven soms voortslepen, heeft te maken met onze overtuiging dat we onszelf moeten verbeteren, dat we het beste uit onszelf moeten halen, dat we iemand moeten zijn om waardering en aandacht te verdienen. En daar gaat zoveel energie mee verloren omdat het ons meer frustratie oplevert dan dat het bijdraagt aan onze levensvreugde. Want we zijn al goed zoals we zijn. Sta maar stil. De zin van ons leven ontstaat door te Zijn. Bij eenvoud begint de harmonie. Niet met wat we met de paplepel krijgen gevoerd, dat we van alles moeten. Want Zijn moet niets. De energie die wij Zijn zit in alles wat natuurlijk is. Zodra we daar verbinding mee maken, komt wat bedoeld is vanzelf bovendrijven, zonder overmatige inspanning.

Eenvoud. Het lijkt een woord dat ontdaan is van elke inspanning. Maar indien wij ons inspannen voor iets dat natuurlijk voor ons is, dan ervaren wij geen inspanning. Wat vanzelf gaat, hoort bij ons. Wat niet voor ons bestemd is wordt een gevecht. En gevechten leiden zelden tot harmonie en tevredenheid. Het gevecht dat we soms met onszelf aangaan, ontneemt ons levensvreugde maar is geworteld in onze wens naar levensvreugde maar ons onvermogen om dat te voelen. Maar het voelen van levensvreugde is heel dichtbij. Het wordt vrijgemaakt door het loslaten van elke verwachting die wij over onszelf hebben of over een ander. Door niet meer terug te kijken en niet terug te grijpen naar het verleden. Door niet bezig te zijn met de toekomst, die zich uiteindelijk altijd als het Heden presenteert. Dus indien je in het moment leeft, hoef je je niet met een verre toekomst bezig te houden en kun je je volledig focussen op alles wat er nu is.

Eenvoud. Toen ik nog van Maastricht tot Groningen altijd onderweg was of op podia stond en muziek maakte en in de meest uiteenlopende uitgaansgelegenheden het avontuur zocht, of hordes mensen ontmoette op zoek naar de liefde of een vriendschap of grote groepen mensen met elkaar wilde verbinden, was ik niet bezig met het moment of eenvoud. Ik was op zoek naar iets dat nog niet helder voor mij was. Dat nog met onrust en verlangen te maken had. Dat proces van gewaarwording had tijd nodig en veel ervaringen opdoen die mij rijpten als mens om rust en harmonie in mij te vinden. Eenvoud brengt mij die rust en harmonie. Het zetelt in een innerlijk weten dat de bron voor levensvreugde in mij zit. Eenvoud is stilstaan bij het leven, bij je eigen levenshouding. Bij wat je anderen wilt brengen en wat je jezelf wilt geven. En soms is dat geven gebaseerd op toelaten dat je een wens hebt die ook door en met een ander vervuld kan worden. Gewoon omdat delen vermenigvuldigt en nog meer levensvreugde brengt.